Mahallemizin sütçüsünün kapımıza geldiği dönemler

Sharing is caring!

Mahallemizin sütçüsünün kapımıza geldiği dönemler en temiz dönemlermiş sanırım..zira sütçümüzün sütü kaynatıldığında kalın bir tabaka kaymak tutardı ve sütün kalitesi işte bu kaymağın yoğunluğuyla değerlendirilirdi..aklımızdan içine su katmışmıdır gibi bir soru geçmezdi hiç çünkü sonsuz bir güven vardı,evimizin bir ferdi gibiydi adeta..her zamanki süt tenceresine süt doldururken annem eşini çocuklarını sorardı..ve sütçümüz kimi zaman fazladan biraz daha süt koyardı hep.
Düşünüyorum da sokaklarımızın tadı tuzuydu sokak satıcıları. Her daim yolu gözlenen, kulakların aşina sesiydi onlar. Şimdiki nesil onları bilmiyor ve belki de hiç bilmeden büyüyecek. Aramızdan bir bir eksilen değerlerimiz gibi onları da yitireceğiz bu gidişle. Siyah beyaz Türk filmlerinin karelerinde kalacak onların görüntüleri. Belki de bir daha, “Sütçüüü…” diye bağıran bir ses duymayacak kulaklarımız. Bu vesileyle haftada bir de olsa kapısı çalınan insanlarımızın kapısı çalınmayacak artık. Öldükten üç gün sonra fark edilen insan manzaraları yaşıyorsak bugün; işte elektrik telleri gibi insanlar arasında irtibatı sağlayan bu değerlerimizi yitirdiğimizdendir.

Bir cevap yazın