İstanbul’a veda yazımdı bu satırlar

Sharing is caring!


Seneler öncesi yazdığım İstanbul’a veda yazımdı bu satırlar karşıma çıkınca paylaşmak istedim sevinçlerde açılarda paylaştıkça güzelleşiyor zira

Ayrılığın acısını hissederek hüzünlendim yeniden,

Kâh ağladım kâh anılarımı silmek istedim olmadı,

Yazık etmek istemedim o güzellikleri ama acı ama tatlı izleri vardı,

Gözlerim isyan etmişti bana, ne diye döküyorsun bu yaşları diye,

Oysa ne güzel başlamıştı, hüzünlü bir anımda tanımıştım seni,

Önce güzel hülyalar rüyalarım canlanıyor demiştim seninle,

Hayaller kurmaya başlamıştım, en çok bir yıl sonrasında yaşayacağımı

Kafamda zaten kendimce projelerim vardı yapacaklarımla ilgili,

Bir küçük balıkçı kasabası hayalimdi kendimce yaşayacağım yer,

Emekli maaşımla yaşayacak bazen misafirlerimle bazen yalnız,

En çok ta bir yaren olmasını istiyordum kendime yakın biri,

Bazen başımı omuzlarına koyacak bazen ellerini tutacak,

En çokta ellerini tutarak gözlerine bakacak,

Çok şey değildi istediklerim beni anlayan derdime derman,

Arada konuşacak, arada sevişecek, en çok ta dert ortağı olacak,

Hayatın en güzel anlarını onunla yaşayacak, bir dünyaydı istediğim,

Olmadı olmuyor da, ne kadar özensem de hep bir mana çıkıyordu,

Kâh hırs içinde biri kâh çocuk ruhlu, kâh saçma bir takım fanatiği,

Kimisi maddiyat için, kimisi garip isteklerle çıkıyordu karşıma,

Ne vardı aynı demden gem vuran olaydı ne vardı,

Olmuyordu olmayacaktı da zihniyet farklı düşünce farklı,

En iyisi yalnızlığı seçmek, biliyorum çok zor bu ama olsun,

Yeter ki hayalim gerçekleşsin, o hayali yaşayayım,

Tek arzum var şu dünyada herkesin istediği gibi yaşayacağı,

özgür hür iradesiyle dolu dolu bir yaşam ama kısa ama huzurlu……

Ahmet Cemal Beştaş

Bir cevap yazın