İMARET SABUNHANE SOKAKTA YAŞAM …

Sharing is caring!

Küçükpazar işlek sokaktaki konak hayatımız kız kardeşim Meryem’in doğumu ve sonrasında rahmetli babaannemin vefatı sonrası bitmiş kalabalıklaşan aile ve büyüyen çocuklar sebebiyle rahmetli babamın evi bu sokağa taşımaya sebep teşkil etmişti.

 

Evi bize bakkal olan anne tarafından akraba dayıoğlu bulmuş ve oraya yerleşmiştik artık 2 odamız vardı dahası evde elektrik vardı artık gaz ocaklı gece lambasında ders yapmayacaktım, çeşme daha yakındı ve eve su taşımak artık kolaydı

Yeni komş.

ularımız yine Siirt ağırlıklıydı ama etrafımızda Çanakkaleli çok değerli bir aile ve yine farklı olarak Kastamonulu, komşular çevirmişti kendimi bildim bileli.

 

Küçükpazar yöresinde zaten ağırlıklı olarak bu insanlar hüküm sürerdi Sinoplu Kastamonulu, Trabzonlu, Çankırılı, Siirtli Roman ve Malatya karması bir nüfus buraları mesken etmişti.

 

Aile kavramı, namus kavramı, ahlak kavramı tutucu ama asla bağnaz değildi, saygı en yüksek mertebede idi herkes herkesin hakkına hukukuna riayet eder hadsizce davranan olursa da etik olmayana kendi aralarında adeta verilmiş bir ceza olan dışlama uygulanırdı, cezalı aile ya adaba uyar yahut ta mahalleyi terk eder idi.

Bu kanun gözle görülmez ama tatbiki hissedilirdi .

Mahallemizde iki bakkal ki biri benim akrabamdı, diğeri de rahmetli bavulcu Mehmet amcanın oğlu Cevat abimizin şeker candan mülayim Cevat bakkalımızdı, kızları Fatma abla en cevvaliydi, karısı dünya tatlısıydı ve çok şefkatliydi, Celal abi çok sert ama çok tatlıydı abimin arkadaşıydı, kızdırmaya gelmezdi yan komşuları

Ali ve ailesi hala bu sokakta yaşam savaşı veriyordu.

O sokak efsanelerin öteki ayağı aşağı yokuştu üstte ise biz Siirtlilerin oturduğu konak ve yan taraftaki kocaman devasa konaktı zaten etraf hep konaklarla çevriliydi, ne çocuklardı ama Kemal abinin ( bayramda salıncakları kuran ) kız kardeşi Akis’in mahallede küfür etmediği bir adam yoktu.

Zaten büyüklerimizde sırf o küfür etsin diye o tatlı cadıyı kızdırır ve hatta ödül verirlerdi.

Korsan Zekinin çocukları Şükrü abi Hamza, Kızları Sema, Hürriyet ile adeta sır bir aile idi.

 

Karşımızdaki Çanakkaleli aile Rahmetli Mehmet amcalar, Şükrü amca ki oda kardeşi idi, oğulları Bekir, Osman abi ve Ömer, kızı ve babaanneleriyle ki oda rahmetlidir, kesin zira yaşlı idi, bir başka rengiydi mahallenin.

İnanın buraya yazmayla satırlara sığmaz binamızda tek Arap olmayan aile ki Nimet abla ve kocası Hüseyin abi ayrı bir efsaneydi:) onun tek ahbabı ise yokuşta olan Cevat abinin kiracısı Ayşe ve Hicranın annesi olan Hatundu ismini hatırlayamadım ama kızları hele ki Hicran biz gittikten sonra da bayağı nam yapmıştı , yokuşun sonunda salıncakların kurulduğu yerin köşesinde Derya ve Ahmetler sokağın son mihenkleri oluyordu ,

Kaptanlara gelince Rahmetlinin evleri tam Cevat bakkalın karşısı idi ve orada alınan kararlar yokuşun kati kararlarıydı izinsiz oyunlar oynayamaz ama o çocuklarda oyuna katılınca da keyfine doyum olmazdı.

Vedat Rahmetli Oktay ( kalbi delikmiş ) öğrendiğimde yıkılmıştım benim kankam Emin abisi Burhan, babaları Mehmet Amca oda rahmetli oldu, sokağın diğer yanında buz dolapçılar Aksoy ailesi rahmetli Zülfü dayı ve Küçükpazar spor kulübü ( abim Yusuf Bestas‘ın nişanı orada olmuştu, ben orada lisanslı oynadım rahmetli Ziya abinin emeği çoktu bende , hatırıda çoktu. Abbas ve kirli Celal ve adını saymadığım diğer büyüklerimiz ölenlere rahmet dilerim.

Harun abi ve evini unuttum sanmasın okuyor ise şimdilerde diğer dostum olan Osman Tunç ve kardeşleriyle birlikte ikamet ederlerdi babası Rahmetli olduğunda ziyaret etmiştim çok ağlamıştım anneside beni çok severdi babasıda 🙁 Kasap hilmi ve oğullarıyla ikamet ettiği ev ve karşılarında ki konakta Şaban Kaya Rahmetli Rahmi abilerin evi şimdi yeller esiyor.

 

Tabi ki kıvırcık Sedat, kimler geldi kimler geçti of ki of ne oyunlar oynadık o sokakta, kış olunca karda Vedat Emin ve ben ne tuzaklar kurardık, sonrada Oktaylara saklanırdık dayak yememek için.

Marangoz Mehmet abi ya diğer aile unuttum mu sanırlar Muharremleri 🙂 unutmam merak etmesinler 🙂 🙂 🙂

Aslında çok şey var bu sokakla ilgili ama yorumlarında söz vermiştim yazacağımı belki ileride yazarım ama şimdi bu kadar yeterli bence sonraları o meşhur ramazandaki yangını yazar veda ederim bu günlük bu kadar yeter sevgiyle kalın alakanıza şimdiden teşekkürler …..

Ahmet Cemal Beştaş

Bir cevap yazın