Eskiden bayramdı, şimdi sadece tatil; belki de bu yüzden doğuyor bu fark. Siz de ah çekip eski geleneksel bayramları özleyenlerdenseniz, sizin için nerede o eski bayramlar dedirtecek detaylar sizin de yüzünüzü gülümsetmeye yetecek. Eskiden bayram telaşı olurdu Bayram gelmeden hazırlıklar başlar, arefe günü bayram gibi karşılanırdı. Günler öncesinden temizlik yapılır, tatlılar hazırlanırdı. Şimdilerde sıradan bir gün bekler gibi karşılanıyor. Herkes evde misafir beklerdi Şimdilerde fırsat bulan tatile kaçıyorken eski bayramlarda herkes evde misafir beklerdi. Bayramda ekmek çıkmaz; fırınlar çalışmazdı. Tek bir Bayram gazetesi çıktığından gazeteciler de bayram tatili yapardı. Büyükler evlerinde yalnızca misafir bekler, küçükler ziyaret için gezerdi. Şimdilerin büyük marketleri yoktu; mahallenin küçük esnafına gidilirdi. Mahalle bakkalından çikolata alınır; yine mahalle kolonyacısından kolonya ya da esans doldurulurdu. Herkes yeni kıyafetler giyerdi Bayramlıklar hevesle hazırlanırdı; büyük küçük demenden, herkes yeni kıyafetle bayramı karşılardı. Herkesin yeni kıyafet alacak durumu da olmadığında, bayramlık almak da giymek de fazlasıyla kıymetliydi. Bayramlıklar başucunda saklanırdı Eskiden her şeyin, bir çift ayakkabının bile kıymeti vardı; yeni alınmış bayramlıklar başucunda beklerdi. Bayram kırmızı rugan pabuçlarla başlardı Sabah erkenden kalkılır, bayramlıklar giyilir; ardından ailece kahvaltıya oturulurdu. . Bayramlar bayramdı. Bayramlar tatil değildi; tatile gitmek yerine büyükleri ziyarete gidilirdi. Komşular gezilirdi Sadece akrabalar değil komşuları da ziyarete gidilirdi. Mahalle büyüklerinin kapısı çalınır teker teker eller öpülür, şeker toplanırdı. Harçlık heyecanı olurdu Harçlık vereceği bilinen akrabalara gitmek için can atılırdı. Mendiller hazırlanırdı Ziyaret edilen yaşlılar, onları ziyarete geleceğini bildikleri çocuklar için önceden en özel mendillere harçlık hazırlardı. Bayram harçlıkları harcanırdı Avuç avuç yenen şekerler yetmez; bayram harçlıklarıyla pamuk helva, kağıt helva, elma şekeri, macun sırasına girilirdi. Bayram yerlerine gidilir paytona binilir salıncaklara binilir Çocuklar için mutlu olmak daha kolaydı Eskiden çocuklar için “mutlu olmak” kavramı çok daha büyük anlamlar taşıyordu; şimdilerde hiçbir şey onları mutlu edemiyor. Onlar için en büyük mutluluk konsol oyunları, bilgisayarlar, akıllı telefonlar değil; mahalleye gelen salıncaklara binmekti. Akıllı telefonlar yoktu Bayram mesajı diye bir kavram yoktu; hele akıllı telefonlarla kameralı görüşme yapma fikri hiç yoktu. Eskiden el öpmek, bayramlaşmanın tek yoluydu. Çok da ümitsiz değiliz Şanlıyız ki, teknolojinin ilerlemesi ve değişen toplum yapısı, bazı gelenekleri yok etmeyi başaramayıp birkaç geleneksel bayram kültürünü geride bıraktı. Hazırlıklar devam ediyor Bayram tatilini değerlendirip tatile kaçanlar olsa da, kalanların çoğu bayram öncesi hazırlıklarını yapıyor. Bir telaş hala var! Arefe günü alışveriş merkezlerindeki kalabalık, çocuklara bayramlık alma telaşından. Aynı zamanda arefe günü kuaförlerdeki sıra, Ramazan ayındaki pide sırası kadar uzun. Anlayacağınız hala bir bayram telaşı devam ediyor. Bayram namazından sonra kabir ziyaretleri Namaz sonrası yapılan kabir ziyareti alışkanlığı, küçük yaşta çocuklara da kazandırılıyor. Komşu ziyaretleri Eskisi kadar olmasa da küçük mahallelerde hala devam eden bu gelenek, Şeker ve harçlık toplama alışkanlığı Çocukların harçlık ve şeker toplama alışkanlığı da değişmedi. Geleneklerin kaybolmadığı nice güzel bayramlar dilerim… Hayırlı bayramlar…

Sharing is caring!

Eskiden bayramdı, şimdi sadece tatil; belki de bu yüzden doğuyor bu fark. Siz de ah çekip eski geleneksel bayramları özleyenlerdenseniz, sizin için nerede o eski bayramlar dedirtecek detaylar sizin de yüzünüzü gülümsetmeye yetecek.
Eskiden bayram telaşı olurdu
Bayram gelmeden hazırlıklar başlar, arefe günü bayram gibi karşılanırdı. Günler öncesinden temizlik yapılır, tatlılar hazırlanırdı. Şimdilerde sıradan bir gün bekler gibi karşılanıyor.
Herkes evde misafir beklerdi
Şimdilerde fırsat bulan tatile kaçıyorken eski bayramlarda herkes evde misafir beklerdi. Bayramda ekmek çıkmaz; fırınlar çalışmazdı. Tek bir Bayram gazetesi çıktığından gazeteciler de bayram tatili yapardı. Büyükler evlerinde yalnızca misafir bekler, küçükler ziyaret için gezerdi.
Şimdilerin büyük marketleri yoktu; mahallenin küçük esnafına gidilirdi. Mahalle bakkalından çikolata alınır; yine mahalle kolonyacısından kolonya ya da esans doldurulurdu.
Herkes yeni kıyafetler giyerdi
Bayramlıklar hevesle hazırlanırdı; büyük küçük demenden, herkes yeni kıyafetle bayramı karşılardı. Herkesin yeni kıyafet alacak durumu da olmadığında, bayramlık almak da giymek de fazlasıyla kıymetliydi.
Bayramlıklar başucunda saklanırdı
Eskiden her şeyin, bir çift ayakkabının bile kıymeti vardı; yeni alınmış bayramlıklar başucunda beklerdi.
Bayram kırmızı rugan pabuçlarla başlardı
Sabah erkenden kalkılır, bayramlıklar giyilir; ardından ailece kahvaltıya oturulurdu.
.
Bayramlar bayramdı.
Bayramlar tatil değildi; tatile gitmek yerine büyükleri ziyarete gidilirdi.
Komşular gezilirdi
Sadece akrabalar değil komşuları da ziyarete gidilirdi. Mahalle büyüklerinin kapısı çalınır teker teker eller öpülür, şeker toplanırdı.
Harçlık heyecanı olurdu
Harçlık vereceği bilinen akrabalara gitmek için can atılırdı.
Mendiller hazırlanırdı
Ziyaret edilen yaşlılar, onları ziyarete geleceğini bildikleri çocuklar için önceden en özel mendillere harçlık hazırlardı.
Bayram harçlıkları harcanırdı
Avuç avuç yenen şekerler yetmez; bayram harçlıklarıyla pamuk helva, kağıt helva, elma şekeri, macun sırasına girilirdi.
Bayram yerlerine gidilir paytona binilir salıncaklara binilir
Çocuklar için mutlu olmak daha kolaydı
Eskiden çocuklar için “mutlu olmak” kavramı çok daha büyük anlamlar taşıyordu; şimdilerde hiçbir şey onları mutlu edemiyor. Onlar için en büyük mutluluk konsol oyunları, bilgisayarlar, akıllı telefonlar değil; mahalleye gelen salıncaklara binmekti.
Akıllı telefonlar yoktu
Bayram mesajı diye bir kavram yoktu; hele akıllı telefonlarla kameralı görüşme yapma fikri hiç yoktu. Eskiden el öpmek, bayramlaşmanın tek yoluydu.
Çok da ümitsiz değiliz
Şanlıyız ki, teknolojinin ilerlemesi ve değişen toplum yapısı, bazı gelenekleri yok etmeyi başaramayıp birkaç geleneksel bayram kültürünü geride bıraktı.
Hazırlıklar devam ediyor
Bayram tatilini değerlendirip tatile kaçanlar olsa da, kalanların çoğu bayram öncesi hazırlıklarını yapıyor.
Bir telaş hala var!
Arefe günü alışveriş merkezlerindeki kalabalık, çocuklara bayramlık alma telaşından. Aynı zamanda arefe günü kuaförlerdeki sıra, Ramazan ayındaki pide sırası kadar uzun. Anlayacağınız hala bir bayram telaşı devam ediyor.
Bayram namazından sonra kabir ziyaretleri
Namaz sonrası yapılan kabir ziyareti alışkanlığı, küçük yaşta çocuklara da kazandırılıyor.
Komşu ziyaretleri
Eskisi kadar olmasa da küçük mahallelerde hala devam eden bu gelenek,
Şeker ve harçlık toplama alışkanlığı
Çocukların harçlık ve şeker toplama alışkanlığı da değişmedi.
Geleneklerin kaybolmadığı nice güzel bayramlar dilerim…
Hayırlı bayramlar…

Bir cevap yazın